Köpek rafını kedi rafından ayıran şey ırk farkıdır. Bir Golden Retriever ile bir Chihuahua’nın günlük tüketimi arasında kat kat fark vardır; bu yüzden köpek tarafında aroma değil ambalaj boyu belirleyicidir. Büyük ırk sahibi kilogram başına maliyete bakar ve çuval alır, ayda birden fazla çuval tüketebilir. Küçük ırk sahibi ise aynı çuvalı aylarca bitiremeyeceği ve mama bayatlayacağı için küçük paket almak zorundadır.
Bu ayrım rafını doğrudan belirler: aynı formülü iki boyda bulundurmak, iki müşteriyi de tek markayla karşılamanı ve “beğendiyse çuvala geçsin” demeni sağlar. Kedide bu kadar keskin bir ırk ayrımı yoktur, o yüzden köpek rafında derinlik değil boy çeşidi kazandırır.
Konserve ve ödülün köpek tarafındaki işi de farklıdır. Köpekte yaş mama ana öğün değil, kuru mamanın üzerine katık olarak kullanılır; iştah açmak, mama geçişini kolaylaştırmak ve ilaç vermek için alınır. Ödül ise şımartma amacıyla değil eğitim için tüketilir ve bu yüzden düzenli tekrar eden bir kalemdir. Üç katmanı da bulundurmak, aynı müşteriden alınan sepet tutarını yükseltir.